Met de Marathon Brabant dit jaar definitief van de baan, kon ik me beter concentreren op mijn basisconditie. Omdat ik slechte ervaring had met snelle tempo’s, dacht ik dat ik me beter kon beperken tot langzame tempo’s. Deze week zou ik me beperken tot de rustige duurloop als enige trainingsvorm. Ik besefte dat het nogal eentonig was, maar wel goed om mijn lichaam de gelegenheid te geven om zich te herstellen. Voorlopig was snelheid, steile heuvels of enige andere heroïek even uit den boze.
- 5 - 11 oktober 2026
- 46,08 km in 5u20'01" (6:59 min/km, 126 bpm)
- 4 trainingen
Dinsdag: Duurloop 60 min in zone 2; 8,63 km in 1u00'01" (6:57 min/km, 124 bpm).
Terwijl de afstand geen probleem was, voelde ik toch het effect van te weinig training op snelheid (lees: zware loopstijl). Helaas was daar weinig aan te doen vanwege mijn blessure. Het hartslagalarm ging onderweg enkele keren af en tegen het eind voelden mijn benen zwaar van al dat gestamp op asfalt. Gelukkig geen pijn noch stijfheid deze keer.
Donderdag: Duurloop 90 min in zone 2; 13,12 km in 1u30'01" (6:52 min/km, 128 bpm).
Ik dacht dat het beter ging dan dinsdag, maar toen ik keek naar de hardloopdynamiek, zag ik een vliegfase van 80 ms en een standfase van 287 ms, d.w.z., een even zware loopstijl als dinsdag. Tegen het eind voelde ik dat wel in mijn lichaam. Maar ja, sprintjes trekken voor een soepelere tred ging even niet vanwege mijn hamstringblessure. Het stuk van vier kilometer over de weg (sluiproute) was best eng en daarom zal ik het maar weer vermijden, zeker op werkdagen.
Zaterdag: Duurloop 120 min in zone 2; 17,21 km in 1u59'59" (6:58 min/km, 127 bpm).
Deze keer liep ik zoveel mogelijk op het veilige fietspad. Ik had geluk met het weer, want het bleef droog—afgezien van een paar druppels in het laatste half uur. Met een helende hamstringblessure moest ik met de rem erop lopen. Pas tegen het eind begon ik lichte stijfheid te voelen en werd mijn loopstijl iets minder soepel. Als ik volgende week dezelfde training wat soepelere tred zou kunnen lopen, dan zou het 25 oktober vast wel lukken om rond de 2½ uur te finishen. Een marathon vijf weken later vond ik nog steeds onwaarschijnlijk, omdat de hamstring maar heel langzaam hersteld. Het leek me beter om me te concentreren op volledig herstel en dan de conditie weer opbouwen. Het lijkt erop dat ik me mag beperken tot een enkele marathon per jaar; mijn lichaam kan blijkbaar niet meer marathons per jaar aan.
Zondag: Duurloop 50 min in zone 2; 7,12 km in 50'01" (7:02 min/km, 126 bpm).
Na de zware inspanning op zaterdag vond ik een hersteltraining op zijn plaats.
Samenvatting
Voor de verandering hield ik me deze week aan het schema. Alhoewel de hamstringblessure duidelijk nog niet over is, was mijn gemiddelde tempo wel hoger dan vorige week.