Te voelen aan de temperatuur komt de winter er snel aan. Tegelijkertijd nemen mijn lichamelijke ongemakken toe. Het hardlopen is lastiger vol te houden, al was het maar door het korten van de dagen. Met al die verkouden burgers om me heen is het oppassen om niet ook nog eens een verkoudheid te vatten. En dan was er de heupblessure…
- 2 - 8 november
- weekomvang 15,56 km in 1u46'40" (6:51 min/km, 132 bpm)
- 2 trainingen
Dinsdag: Uurloop op praattempo; 8,63 km in 1u00'00" (6:58 min/km, 128 bpm).
De zon scheen voor de verandering en dat maakte het lopen een stuk prettiger. In het begin ging het hardlopen nog soepel, maar tegen het eind begon de heup op te spelen en vertraagde het tempo met dezelfde inspanning.
Donderdag: Golfloop, 15 min afwisselend 300 m draven en 100 m joggen; 6,93 km in 46'40" (6:44 min/km, 133 bpm).
Deze training was een verzwaarde versie van een week eerder, in een poging om mijn conditie op te krikken. Het ging echter niet zoals ik wilde. Al tijdens het lopen voelde ik mijn rechterbeen slepen vanwege een stijve heup. Bij het uitlopen in een matig verlichte straat struikelde ik bij het op een stoep stappen; ik had mijn rechtervoet niet hoog genoeg opgetild.
- inlopen (weg en baan): 3,04 km in 21'28" (7:03 min/km, 129 bpm)
- kern, golfloop 15 min: 2,44 km in 15'00" (6:09 min/km, 142 bpm)
- uitlopen: 1,45 km in 10'12" (7:02 min/km, 128 bpm)
Samenvatting
Na de val donderdagavond is het bergafwaarts gegaan met de rechterheup. Ik verving hardlopen door wandelen, maar het mocht niet baten. Zondag kreeg ik er al na ruim een uur wandelen last van, zodat ik de rest van mijn wandeling met een stijve heup mocht voltooien. Mijn plannetje om bij de training te stoppen zodra ik stijfheid voelde onder het hardlopen en om dan de rest te wandelen, wel, dat viel dus in het water. Een “B”, een “A” en nog eens “len”.