Nu ik blijkbaar weer kon hardlopen zonder (al te veel) pijn naderhand, vond ik dat ik de training langzaam weer kon opbouwen naar een standaardweek met twee intervaltrainingen, een lange duurloop en een hersteltraining. Het zou weken (zo niet, maanden) in beslag nemen en ik moest geduld opbrengen. Ook mocht ik moeite doen om gezonder te eten, met drie gezonde maaltijden per dag en geen tussendoortjes meer. Ook dat zou veel tijd (lees: maanden) in beslag nemen, want het merendeel wat te koop is in supermarkten is gemaksvoeding en tussendoortjes, waarvoor de makers geen enkele verplichting voelen om gezond te maken, zolang dat niet wettelijk verplicht is èn erop gecontroleerd wordt. Verder is het lastig om eetgewoontes van jaren blijvend te veranderen; het beste kun je dat beetje-bij-beetje doen, zodat de overgang niet zo hard voor het lichaam aankomt.
- 26 oktober - 1 november 2026
- weekomvang 40,68 km in 4u36'58" (6:49 min/km, 127 bpm)
- 4 trainingen
Dinsdag: Uurloop zone 2; 8,92 km in 1u00'01" (6:44 min/km, 128 bpm).
Ik had de video van mijn finish op de halve marathon gezien en ik liep duidelijk te harken (strompelen), met zóveel stijfheid in het loopgestel dat mijn loopstijl er belabberd uitzag. Daar past natuurlijk geen training op snelheid bij, eerder een rustige, niet al te lange training. Ook Garmin vond dat ik het rustig aan moest doen, maar dat kon komen door het ingaan van de wintertijd, wat—zoals altijd—mijn nachtrust in de war schopte. Ik slik sinds dit jaar melatonine om de overgang te verkorten naar enkele dagen in plaats van de gebruikelijke enkele weken. Wat mij betreft mag zomertijd worden afgeschaft, ook al betekent dat het eerder donker is tijdens de zomermaanden.
Donderdag: Golfloop 10 min; 6,18 km in 47'43" (6:45 min/km, 123 bpm).
Ik vond afwisselend 300 m draven en 100 m joggen gedurende tien minuten wel een goede trainingsvorm om conditie op te bouwen. In diens volledige uitvoering zou het twee keer 20 minuten mogen zijn, met 5 minuten herstel (wandelen en joggen). Dat leek me nog te veel voor mijn herstellende lichaam.
- inlopen (op weg en baan); 3,06 km in 21'15" (6:57 min/km, 119 bpm)
- kern, golfloop 10 min afwisselend 300 m draven en 100 m joggen; 1,65 km in 10'01" (6:04 min/km, 133 bpm)
- uitlopen; 1,47 km in 10'27" (7:05 min/km, 122 bpm)
Achteraf had ik weer last van mijn heupbuiger, maar gelukkig was een rustdag op vrijdag genoeg om genoeg ervan te herstellen voor ik de training op zaterdag deed.
Zaterdag: 50 min joggen; 7,55 km in 50'01" (6:37 min/km, 127 bpm).
- 1 - 5 km in 32'43" (6:33 min/km, 126 bpm)
… 6:34, 6:23, 6:27, 6:35, 6:46 min/km - 2,55 km in 17'18" (6:47 min/km, 129 bpm)
… 6:50, 6:43, 6:49 min/km
Dit ging voor de verandering eens goed. Tegen het eind dan toch kreeg ik last van lichte stijfheid in de rechter heupbeuger, die achteraf hardnekkig bleef aanhouden. De loopstijl was toen ongetwijfeld belabberd.
Zondag: Duurloop, 18 km op 7:00 min/km; 18,03 km in 2u05'13" (6:57 min/km, 132 bpm).
Ik had geen rekening gehouden met de Bergse Monumentenloop, want die was vandaag en liep gedeeltelijk op het fietspad rond de Binnenschelde. Hoewel ik meegezogen werd door hardlopers die me inhaalden, probeerde ik toch een praattempo te handhaven. Nadat ik me afsplitste, begonnen mijn benen te verstijven. Aan het eind was mijn loopstijl belabberd en ik had erg veel last van mijn rechter heupbuiger. Ik had het wel gedaan, een week na de halve marathon in Etten-Leur, waarin ik gemiddeld niet zoveel sneller liep (6:44 min/km) dan vandaag.
Samenvatting
Ik denk dat ik weer op de weg terug ben van de zoveelste blessure dit jaar. Ik hoop dat 2027 wat hardlopen betreft minder rampzalig voor mij zal verlopen dan 2026.